اسطوره ها ، رسمها و فلسفه ی آنها :
نیاز به تولدی دوباره ، پاک شدن از آلودگی ها و اشتباهات گذشته و شروع یک زندگیِ نو در آیین ایران باستان بصورت اعتقاد به یک نقطه عطف خاص یعنی آفرینش متمرکز شده است.
طبیعت پس از گذرانِ دوره ای سرد و بی محصول ، با آغاز بهار زنده شده و در واقع آفریده می شود. ( در عرفان اسلامی موضوع آفرینش مدام ، منطبق با این عقاید ایران باستان است ) انسان نیز باید بعنوان یکی از مخلوقین ِ الهی سعی کند همراه طبیعت به رستاخیز برخیزد.
در روز نخست فروردین ، خورشید وارد برج حَمَل شده و جهان از نو آفریده می شود.
ایرانیان قدیم برای استقبال از سبزی ِ بهاران ، 25 روز مانده به فروردین بر 12 ستون ِ خشتی یا سنگی سبزه می کاشتند. ( 12 ستون ، اشاره به اعتقادِ کهن قرار گرفتن ِ جهان بر روی 12 ستون).
اکنون ایرانیان خوانچه ای پهن می کنند که بر آن هفت چیز که نامشان با حرفِ سین شروع شده باشد می گذارند (هفت سین). مانند :
سبزه : نمودار ِ گلهای زیبا و زینتی ، سرسبزی و خرمی .
 سیب : میوه ای بهشتی و نماد ِ زایش .
سمنو : از جوانه ی گندم ، نمود رویش و برکت .
سنجد : بوی برگ و شکوفه ی آن محرک ِ عشق و دلباختگی ست.
 آینه و شمع و قرآن  بر سر سفره هفت سین نیز نماد ِ نور و روشنایی و شفافیت است. معمولا تخم مرغ نیز بر سر سفره ی هفت سین هست که نماد ِ نطفه و باروری و زایش است. در اساطیر ِ ایران ، جهان ، تخم مرغی شکل است ، آسمان چون پوسته ی تخم مرغ و زرده اش نمودگار زمین است. ماهی ِ زنده نیز نماد سرزندگی و شادابی ست.
... و هزاران فلسفه و رسوم متفاوت که در گوشه و کنار ِ ایران عزیزمان پراکنده ست .

در بعضی از کشورهای دیگر آسیا مانند چین ، هند ،پاکستان ، افغانستان ، بحرین ،تاجیکستان ، ترکمنستان ، ازبکستان ، آذربایجان ،ترکیه و عراق (به هر کجا که فرهنگ ناب ایرانی رسیده است )  نیز هر ساله مراسمی شبیه به نوروز انجام می شود.
و اما ، حکایت نوروز نه حکایت ِ چسبیدن ِ متعصبانه به سنتهای گذشته است بلکه فراگیری و عمل به فلسفه ی نو کردن ِ افکار و دلهایمان است و چه چیزی بهتر از آن که تمام اشتباهات گذشته را به خداوند همواره بخشنده بسپاریم و با روحی آزاد و آزاده  زندگی  کنیم! چرا که هر روز که در آن نافرمانی خداوند نشود آن روز عید است (امام علی«ع»).
در ضمن ششمین روز ِ فروردین بنا به نظرات بسیاری ازپژوهشگران ، سالروز تولد زرتشت (ع)پیامبر بزرگ ایرانی نیز می باشد . 

۲۳۳۶سال    پیش در روز 21 مرداد، آریوبرزن سردار بزرگ هخامنشی دفاع مردانه و شهادت‌طلبانه

               خود را بر   

علیه دشمن مهاجم و ویرانگر یعنی اسکندر مقدونی آغاز کرد.

    دويست سال بودكه كوروش سلسله ي هخامنشي را بنياد  گذاشته بود.دويست سال بود كه كشور ما نيرومندترين كشور جهان به شمار مي رفت. تخت جمشيد با عظمت وشكوه خيره كننده اش مركز فرمان‌روايي اين سرزمين پهناور بود.

  در ميان اين همه شكوه وجلال ناگاه تند بادي سهمگين از سوي باختر وزيدن گرفت.اسكندر ،مردي شهرت طلب ،از سرزمين مقدونيه قدم بر خاك ايران گذاشت وبا لشكري بي كران به سوي قلب كشور ما رو آورد. اميد ها به يك باره به نوميدي گراييد. آيا بايد به همين سادگي اجازه داد تا بيگانگان سرزمين مارا لگدكوب سم اسبان خود سازند؟!هرگز!هرگز!ميهن دوستان تا آخرين قطره ي خون خود در برابر دشمن پايداري خواهند كرد.

   اسكندر با سپاه عظيم خود قسمتي از خاك ايران را در نور ديده بود وبه سوي تخت جمشيد پيش مي آمد. براي ورود به فارس اوولشكريانش مي بايست از گذرگاهي تنگ در ميان كوه هاي سر به فلك كشيده بگذرند. از اين رو آريو برزن،سردار دلاور ايراني ، تنها چاره را آن دانسته بود كه در اين گذرگاه ،راه رابر اسكندر وسپاه بي كران او بگيرد.آفتاب تازه تاريكي شب را زدوده بود كه آريوبرزن، برپشت اسبي زيبا ونيرومند سپاه خود رااز پشت كوه به سوي بلند ترين نقطه ي آن به پيش راند.اسب سردار،با يال هاي فرو ريخته ودم برافراشته پيش از اسب هاي ديگر،سوار خود را به بالا مي كشيد، هر چند گامي كه برمي داشت، بادي در بيني مي افكند، نفس را به تندي بيرون مي داد وسر را بالا مي كشيد واين چنين آشفتگي وبي تابي خود را آشكار مي ساخت.گويي او نيز از سر انجام نا گوار اما پر شكوه سوار خود آگاه است.

   وقتي آريوبرزن و همراهان به بالاي كوه رسيدند،سپاهيان اسكندر وارد گذرگاه شده بودند.در اين آريوبرزن فرمان داد تا سربازانش سنگ هاي بزرگ را از بالاي كوه به پايين در غلتانند.
سنگ ها با قدرت هر چه تمام تر به پايين كوه مي غلتيدند ودر ميان سپاه اسكندر مي افتادند يا در راه به برآمدگي يا سنگي ديگر برمي خوردند وخرد مي شدند وبا شدتي حيرت آور درميان مقدوني ها فرو مي آمدند وگروهي را پس از گروه ديگر نقش بر زمين مي ساختند.
اسكندر كه تا آن موقع در هيچ جا مانعي در مقابل سپاه عظيم خود نديده بود ، غرق اندوه گرديد فرمان عقب نشيني داد ودر حالي كه در هر لحظه تني چند از سپاهيانش به خاك مي غلتيدند به جلگه برگشت.

  در اين هنگام يكي از اسيران ـ جنگي كه در سرزميني بيگانه گرفتار شده بود ـ ،به اسكندر پيغام داد كه من از پيش به اين سرزمين آمده ام وبه اين اوضاع اين نواحي آگاهي دارم .راهي مي شناسم كه سپاه تورا به بالاي كوه مي رساند.
وقتي كه شب از نيمه گذشته وتاريكي همه جا سايه افكنده بود، اسكندر، در حالي كه قسمتي از سپاه خود را در جلگه باقي گذاشته بود، در راهي كه اسير نشان داده بود پيش روي كرد .
آفتاب هنوز فروغ زرين خود را بر كوه وجلگه نتابانده بود كه سپاهيان آريوبرزن دريافتند كه دشمن از هر سو آنان را احاطه كرده است.

آيا بايد تسليم شد وچيرگي دشمن را بر خان ومان ديد ومذلت و خفت را به جان خريد يا جنگيد وخاك وطن را از خون خود گلگون كرد؟! دليران ايران راه دوم را برگزيدند.آنان نه تنها تسليم نشدند بلكه نبردي كردند كه پس از دوهزار و سيصد سال هنوز خاطره ي آن در يادها باقي است .
نبرد دلاوران ايراني شگفت آور بود. حتي آنان كه سلاح نداشتند به سپاه دشمن حمله مي كردند ومي كشتند وكشته مي شدند .آريوبرزن  با معدودي سوار وپياده خود را به سپاه عظيم دشمن زد. گروهي بسيار از آنان را به خاك افكند وبا اينكه بسياري از سربازان خود را از دست داد، توانست حلقه‌ي سپاه دشمن را بشكافد. او مي خواست زودتر از دشمن خود را به تخت جمشيد برساند تا بتواند از آن دفاع كند. در اين هنگام آن قسمت از سپاه اسكندر كه در جلگه مانده بود، راه را بر او گرفت.

 در اين جا آريوبرزن، اين سردار شجاع، بي باكانه بر دشمن حمله كرد. خود، خواهر و سپاهيانش چندان جنگيدند كه همگي كشته شدند ونموداري از شجاعت واز جان گذشتگي در راه ميهن براي آيندگان به يادگار گذاشتند.
آری ايران ما، هزاران هزار سرباز وسردار چون آريوبرزن به خود ديده است؛ مردان وزناني كه دلاورانه جنگيدند وبا سربلندي وافتخار جان خود را فدا كرده اند؛ به کوچه‌ها و خیابانها بنگرید! همه‌جانام این دلاوران و شهیدان را می‌توانید ببینید.
نام وراهشان جاودانه باد.
چون ايران نباشد تن من مباد            بدين بوم وبرزنده يك تن مباد

همچنین در روایتهای ایرانی آمده است که به هنگام زايش زرتشت پاک، آناهيد مادر او ( دغدو ) را نوازش مي‌كند و زرتشت پس از تولد در روي او و در روي پدر و مادر مي‌خندد.
به طور کلی چهره ، اندام ، زیبایی ،اخلاق و رفتار او نمایانگر یک دختر ناب آریایی و زن اصیل ایرانی می باشد. 
در نوشته های بازمانده از پارسی باستان نام او در نوشته های اردشیر دوم پادشاه هخامنشی بسیار است. پیکره های او در سراسر ایران زمین (مانند نقش رستم) در دوران هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان و سکه های آن دوران دیده می شود. پرستشگاه های فراوانی به نام او در ایران زمین ساخته شده بود  که هنوز یادمانهای برخی از آنها (مانند معبد کنگاور) وجود دارد.برخی از آنها نیز پس از اسلام تبدیل به زیارتگاه اسلامی گشته اند.

این متن ترجمه نامه عمر به یزدگرد سوم ساسانی و پاسخ یزدگرد به عمر می باشد. نسخه اصلی این نامه ها در موزه لندن نگهداری می شود.

زمان نگاشته شدن این نامه ها مربوط می شود به پس از جنگ قادسیه و پیش از جنگ نهاوند که دوره ای حدوداً چهار ماهه بود.


نامه پادشاه بزرگ سا سا نی یزدگرد سوم به عمر
متن نامه عمربن الخطاب ، به یزدگرد سوم
بسم الله الرحمن الرحیم از : عمربن الخطاب خليفه مسلمين به: يزدگرد سوم شاه فارسی
من آينده خوبی برای تو و ملتت نمی بينم ، مگر اينکه پيشنهاد من را قبول
کرده و بيعت نمايی . زمانی سرزمين تو بر نيمی از جهان شناخته شده حکومت می
کرد ليکن اکنون چگونه افول کرده ؟ ارتش تو در تمام جبهه ها شکست خورده و
ملت تو محکوم به فناست . من راهی را برای نجات به تو پيشنهاد می کنم .شروع
کن به عبادت خدای يگانه ، يک خدای واحد، تنها خدايی که خالق همه چيز در
جهان است ما پيغام او را برای تو و جهان می آوريم به ملتت فرمان ده که آتش
پرستی را که کذب می باشد ، متوقف کنند و به ما بپيوندند ، برای پيوستن به
حقيقت .
الله خدای حقيقی را بپرستيد ، خالق جهان را ، الله را پرستش نماييد و
اسلام را به عنوان راه رستگاری خود قبول کنيد اکنون به راههای شرک و
پرستشهای کذب پايان ده و اسلام بياوريد تا بتوانيد الله اکبر را به عنوان
ناجی خود قبول کنيد . با اجرای اين تو تنها راه بقای خود و صلح برای
پارسيان را پيدا خواهی نمود ،‌ اگر تو بدانی چه چيز برای پارسيان بهتر است
تو اين راه را انتخاب خواهی کرد ، بيعت تنها راه می باشد . الله اکبر
خليفه مسلمين عمربن الخطاب
يزدگرد سوم ، شاهنشاه ايران به او چنين پاسخ می دهد: به نام اهورا مزدا،
آفريننده جان و خرد از سوی شاهنشاه ايران، يزدگرد به عمرابن خطاب خليفه
تازيان تو در اين نامه ما ايرانيان را به سوی خدای خود که "الله اکبر"نام
داده ايد، می خوانيد و از روی نادانی و بيابان نشينی، خود بی آنکه بدانيد
ما کيستيم و چه می پرستيم، می خواهيد که به سوی خدای شما بياييم و "الله
اکبر" پرست شويم.
شگفتا که تو در پايه خليفه عرب نشسته يي ولی آگاهيهای تو از يک عرب بيابان
نشين فراتر نمی رود. به من پيشنهاد می کنی که خدا پرست شوم. ای مردک،
هزاران سالست که آرياييان در اين سرزمين فرهنگ و هنر، يکتا پرست می باشند
و روزانه پنج بار به درگاهش نيايش می کنند. هنگامی که ما پايه های مردمی و
نيکو ورزی و مهربانی را در سراسر جهان می ريختيم و پرچم "پندار نيک، گفتار
نيک و کردار نيک" را در دست داشتيم، تو و نياکانت در بيابانها می گشتيد و
مار و سوسمار می خورديد و دختران بيگناهتان را زنده به گور می کرديد .
تازيان که برای آفريده های خدا ارزشی نمی شناسند و سنگدلانه آنها را از دم
تيغ می گذرانند و زنان را آزار می دهند و دختران را زنده به گور می کنند و
به کاروانها می تازند و به راهزنی و کشتار و ربودن زن و همسر مردم دست می
زنند، چگونه مارا که از همه اين زشتيها بيزاريم، می خواهند آموزش خدا
پرستی بدهند؟
به من می گويي که از آتش پرستی دست بردارم و خدا پرست شوم؟ ما مردم ايران،
خدا را در روشنايي می بينيم. فروغ و روشنايي تابناک و گرمای خورشيدی آتش
در دل و روان ما، جان می بخشند و گرمی دلپذير آنها، دلها و روانهای ما را
به يکديگر نزديک می کنند تا مردم دوست، مهربان، مردم دار، نيکخواه باشيم و
رادی و گذشت را پيشه سازيم و پرتو يزدانی را در دلهای خود هماره زنده
نگهداريم.
خدای ما "اهورا مزدای" بزرگ است و شگفت انگيز است که تازه شما هم او را
خواسته ايد نام بدهيد و "الله و اکبر" را برای او بر گزيده ايد و او را به
اين نام صدا می کنيد. ولی ما با شما يکسان نيستيم، زيرا ما به نام "اهورا
مزدا" مهرورزی و نيکی و خوبی و گذشت می کنيم و به درماندگان و سيه روزان،
ياری می رسانيم و شما به نام "الله اکبر" خدای آفريده خودتان دست به کشتار
و بدبختی آفرينی و سيه روزی ديگران می زنيد.
چه کسی در اين ميان تبهکار است، خدای شما که فرمان کشتار و تاراج و نابودی
را می دهد؟ يا شما که به نام او چنين می کنيد؟ يا هردو؟
شما از دل بيابانهای تفته و سوخته که همه روزگارتان را به ددمنشی و بيابان
گردی گذرانده ايد، برخاسته ايد و با شمشير و لشکر کشی می خواهيد آموزش خدا
پرستی به مردمانی بدهيد که هزاران سالست شهريگرند و فرهنگ و دانش و هنر را
همچون پشتوانه نيرو مندی در دست دارند؟ شما به نام "الله اکبر" به اين
لشکريان اسلام جز ويرانی و تاراج و کشتار چه آموخته ايد که می خواهيد
ديگران را هم به سوی اين خدای خودتان بکشيد؟
امروز تنها نا يکسانی که مردم ايران با گذشته دارند آن است که ارتش آنها
که فرمانبردار "اهورا مزدا" بوده، از ارتش تازيان، که تازه پيرو"الله
اکبر"شده اند، شکست خورده اند و مردم ايران به زور شمشير شما تازيان بايد
همان خدا را ولی با نام تازی بپذيرند و بپرستند و در روز پنج بار به زبان
عربی برايش نماز بگذارند. زيرا "الله اکبر" شما تنها زبان عربی می داند.
به تو سفارش می کنم به دل همان بيابانهای سوزان پر سوسمار خويش برگرد و
مشتی تازی بيابان گرد و سنگدل را به سوی شهرهای آباد همچون جانوران هار،
رها مکن و از کشتار مردم و تاراج دارايي آنان و ربودن همسران و دخترانشان
به نام "الله اکبر" خود داری نما و دست از اين زشتکاری ها و تبهکاريها
بکش.
آرياييان، مردمی با گذشت، مهربان و نيک انديشند. هر جا رفته اند تخم نيکی
و دوستی و درستی پاشيده اند. از اين رو از کيفر دادن شما برای نابکاريهای
تو و تازيان، چشم خواهند پوشيد.
شما با همان ""در همان بيابان بمانيد و به شهرها نزديک
مشويد که باورتان بسيار هراسناک و رفتارتان ددمنشانه است.
مهر
یزدگرد ساسانی
برگرفته از كتاب كارنامه دكتر كوروش آريامنش. (نامه يزدگرد سوم به عمر)

"به نام آفریننده رسم روزگار"

            دنیا همه هیچ و کار دنیا همه هیچ

                     از بهر دو هیچ ٬ هیچ بر هیچ ٬ نپیچ 

           دانی که ز آدمی چه ماند پس مرگ

                    مهر است ومحبت است وباقی همه هیچ

کسانی که به گرافیک و نرم افزارهای آن علاقه دارند حتما نام فتوشاپ ، نرم افزار معروف Adobe را زیاد شنیده اند. شاید بسیاری این نرم افزار را بهترین برنامه برای اصلاح و تغییرات عکس های خود بدانند. پس دست به کار شوید و 25 ترفند بسیار مفید درباره این نرم افزار را بیاموزید.

نکته 1 :

چگونه یک قسمت از یک سند را که از چند لایه تشکیل شده کپی کنیم :

وقتی منطقه ای از یک سند را انتخاب کنید و برای انجام عمل کپی کلیدهای Ctrl+C را می فشارید آن منطقه تنها از لایه انتخابی کپی می شود . اما اگر شما بخواهید از تمام اجزای لایه ها در آن قسمت در یک لایه جدید کپی داشته باشید می توانید با افزودن کلید Shift به کلیدهای Ctrl+C این کار را انجام دهید .

ادامه نوشتار در پی آمده است ....

وقتش رسیده  حال و هوایم عوض شود

با  سار  ِ پشت پنجره  جایم عوض شود

هی کار دست من بدهد   چشم های تو

هی  توبه بشکنم  و  خدایم  عوض شود

با بیت های  سر زده  از سمت ِ ناگهان

حس  می کنم  که قافیه هایم عوض شود

جای تمام  گریه ،  غزل های ناگــــــزیر

با قاه قاه ِ خنده ی بی غم    عوض شود

سهراب ِ شعرهای من   از دست می رود

حتی اگر عقیده ی  رستم عوض شود

قدری کلافه ام    و هوس کرده ام  که باز

در بیت های بعد ،  ردیفم عوض شود

حـوّای جا گرفته  در این  فکر رنج ِ تلخ

انگــار  هیچ وقـت  به آدم  نـمی رسد

تن  داده ام  به این که بسوزم در آتشت

حالا  بهشت هم  به  جهنم  نمی رسد

با این ردیف و قافیه  بهتر  نمی شوم !

وقتش رسیده  حال و هوایم  عوض شود

 برگزیده از وبلاگ : گنجشکها تابوت نمی خواهند

http://www.foroodgah.blogfa.com

http://www.parset.com/Culture/Poems/

حتما از این قسمت زیبا در ادامه مطلب دیدن کنید